>

Nieuws

 
23 mei 2022

Binnen blijven als je geen binnen hebt

April 2020. De eerste lockdown is afgekondigd. 

Alles ging dicht. Iedereen moest naar binnen, maar lang niet iedereen kón naar binnen. De afhankelijkheid van openbare plaatsen voor toiletbezoek, of schuilen voor de regen, werd zichtbaar. Een vaak vergeten groep van dak- en thuislozen stond in steeds grotere getale voor de weinige plekken die wel open waren. De Pauluskerk in Rotterdam werd steeds voller. Maar ook die had te maken met de pandemie. 

Open
De Pauluskerk is een diaconaal centrum in het centrum van Rotterdam. Een plek voor mensen die het zonder hulp niet redden: dak- en thuislozen, verslaafden, mensen met psychiatrische problemen, mensen zonder geldige verblijfspapieren, zonder betaald werk, jongeren zonder gevoel voor richting in hun bestaan, en kwetsbare ouderen. Uitgangspunt voor de Pauluskerk is het belang en het perspectief ‘op beter’ van deze mensen. En dus is ieder mens onvoorwaardelijk welkom.

Door de haperende economie, zware bezuinigingen op maatschappelijke opvang, sociale zekerheid en gezondheidszorg, en een steeds strenger vreemdelingen- en asielbeleid, is het voor veel bezoekers steeds moeilijker geworden zich in onze maatschappij staande te houden. Zonder hulp is het voor hen nauwelijks mogelijk het tij te keren. De Pauluskerk bleef open, door alle lockdowns heen. Met honderden vrijwilligers die het belangrijk vonden te helpen. Maar ook voor de Pauluskerk werd de situatie onveiliger. De mensen bleven toestromen, méér dan de kerk kon hebben.

Oproep
Voor al die mensen moest opvang komen, in ieder geval overdag. Ranfar Kouwijzer, predikant-directeur van de Pauluskerk, sloeg alarm. ‘Waar kunnen mensen heen als ze geen huis hebben en alles dicht is?’ Met die oproep verscheen hij in kranten en op tv. Kouwijzer: ‘Het was om te alarmeren, om de schrijnende situatie aan te kaarten. En primair was het een oproep aan het stadsbestuur om in actie te komen.

‘De reacties kwam uit alle hoeken en gaten. Als één van de eersten meldde zich de koepel van Rotterdamse moskeeën. Een partij die we niet in eerste instantie verwacht hadden. Een aantal moskeeën, verspreid over de stad, opende overdag de deuren en schonk koffie en thee aan iedereen die dat nodig had.’ 

Gastvrij
Ook de gemeente kwam in actie, huurde een kerkgebouw en vroeg het Leger des Heils de opvang daar te runnen. Zo konden de meest kwetsbaren weer ergens terecht. ‘Het was heel goed om te zien dat Rotterdam een gastvrije stad blijkt te zijn, en een stad die in actie komt als dat nodig is. Hoe groot de verschillen ook zijn.’

Tekst: Kalle Brüsewitz
Beeld: Pauluskerk

Dit stuk verscheen eerder in Doopsgezind Plus van april 2022. Lees het hele nummer hier


Terug