>

Nieuws

 
28 mei 2020

Dronken van de Geest van God

Tekst en foto: Miekje Hoffscholte-Spoelder

Het is bijna de vijftigste dag na Pasen, de dag waarop circa drieduizend mensen zich na de toespraak van Petrus lieten dopen. Wat een feest moet dat ‘eerste Pinksterfeest’ zijn geweest! 

De discipelen, vervuld van de Heilige Geest, al die mensen die zich in hun eigen taal hoorden toespreken! Een prachtig verhaal. Maar: ‘Sommigen zeiden spottend: ‘ze zullen wel dronken zijn’.’ Zo speelde ik als kind eens iets op de piano voor mijn grootmoeder. ‘Mooi’, zei ze, ‘zet nou de radio maar aan.’ 
In de afgelopen maand van thuisblijven kreeg ik – ongetwijfeld net als u – als social media-gebruiker ontelbare filmpjes van lieve intenties, met prachtige beelden, diepzinnige woorden, mooie muziek en gemeende wensen. Soms deed mij dat aan mijn grootmoeders verzuchting denken. 

Maar het gaat erom dat de afgelopen bijzondere maanden een stortvloed van hartverwarmende uitingen is ontstaan. Wat mij betreft heeft de verbondenheid en de saamhorigheid bij onze doopsgezinde zusters en broeders ruimschoots gewonnen aan kracht. Ik ‘ga’ op zondag nu vaak tweemaal ‘ter kerke’, in de eigen gemeente en in een gemeente via de internetdienst op de website doopsgezind.nl. Er zijn vlogs te beluisteren, overdenkingen te lezen, papieren versies worden bij mensen thuisgebracht. Bloemen worden rondgebracht, telefoontjes gepleegd, boodschappen gedaan, kaarten gestuurd en contact met de wereld buiten Nederland onderhouden. 

Met de aankondiging van de toegestane versoepeling na Pinksteren ben ik zo benieuwd hoe het verder zal gaan. In het najaar als wij wellicht onze werkzaamheden buitenshuis weer oppakken, het druk krijgen met alles wat ons bezighoudt. Het sportschoolshirtje uit de mottenballen halen. Een reisje boeken naar een ver oord dat we zo graag eens zouden zien. Delen we dan die foto waarop we zwaaien in de vertrekhal van het vliegveld? (Ik woon in Aalsmeer en geniet in deze tijd van de rust in de lucht). 

Of hebben we iets ervaren dat beklijft? Blijft de kerkkoorgroepsapp bestaan met uitwisseling van gezondheid en muziek? Blijft de alertheid op broeders en zusters die alleen wonen en soms hulp kunnen gebruiken? Blijven we wandelen en fietsen en kopen in onze omgeving, wat groener en duurzamer, of verlokken toch die spulletjes op een buitenlandse website tot bestellen? Kunnen we af ten toe virtueel bij een andere gemeente op bezoek, of keren we terug naar de vertrouwde liturgie zoals die was? 

Ik hoop dat wij behouden hoe wij elkaar en ons geloof wisten te vinden en vast te houden in de afgelopen maanden. Dat wij als discipelen kunnen zijn, dronken van de Geest van God. 

Miekje Hoffscholte-Spoelder is voorzitter van de ADS. 


Terug