> nieuws

Nieuws

 
22 maart 2020

Tienerconferentie | Waarom vluchtte ik?

Tekst: Raneem Halabi
Foto’s: Gertjan Huisman

Omdat alles van mij gestolen is: mijn vrijheid, mijn veiligheid, mijn huis en mijn dierbaren.

Geloof jij dat mijn oom doodgeschoten werd door het leger omdat hij een andere mening over vrijheid had? Of mijn andere oom die totaal geen mening of problemen had? Hij was een gewone man met een gewone familie en ging gewoon boodschappen doen. Toen viel er een bom in het winkelcentrum waar hij was. Alles was vernietigd en iedereen lag op de grond. Sommigen waren gewond en schreeuwden om hulp. Anderen waren dood, zoals mijn oom. Zo is zijn mooie gewone leven beëindigd.

Geloof jij dat een basisschool veroverd werd door een leger om er een hoofdkantoor van te maken? En dat de toekomst van de kinderen zo werd geblokkeerd? Geloof je dat sommige steden maanden geen water hadden en geen elektriciteit?
  
Ik kan me nog herinneren dat het dorp waar ik en mijn familie vanuit onze stad Aleppo naar toe vluchtten, wekenlang geen elektriciteit had. Thuis gebruikten we kaarslicht en op straat was het doodstil en helemaal donker. Alleen in de verte kon ik licht zien van de Turkse grens. ‘s Avonds zat ik vaak naar dat licht te kijken, en te dromen: 'Wat, als ik daar ben? Wat, als ik een mooie veilige kamer heb met een lamp die ik aan kan doen in plaats van kaarslicht!'

Een veilige kamer! Deze herinnering brengt me bij een andere herinnering toen ik in mijn kamer in bed lag. Het was 8 uur in de ochtend en ik was net wakker geworden terwijl de rest van mijn familie nog lag te slapen. Ik hoorde dat er een militair vliegtuig boven ons vloog. En opeens hoorde ik dat er een raket viel. Een vallende raket maakt een verschrikkelijk geluid voordat hij explodeert. Dit geluid hoorde ik. Ik schrok en rende vanuit mijn bed naar mijn ouders. Opeens ontplofte de raket op een school naast ons huis. Door de explosie ging het glas van onze ramen kapot en viel op mijn bed. Als ik nog in mijn bed had gelegen was ik misschien wel dood geweest. 

Ik heb toch recht om veilig te kunnen slapen zonder bang te moeten zijn voor raketten?!
Ik heb toch recht om te studeren zonder dat mijn school veroverd of verwoest wordt?!
Ik heb toch recht op een toekomst zonder me af te vragen of ik morgen zal sterven door een bom?!
En omdat ik al die rechten in mijn land niet heb, vluchtte ik.

Vluchten is niet makkelijk. Het betekent dat je je huis, je vrienden en je moederland verlaat en naar een land gaat dat je helemaal niet kent. Je weet ook niet of je in dit land mag blijven en welkom bent of niet. Maar toch zijn we gevlucht op zoek naar een nieuwe leven.
Nu wil ik jullie vragen, als een vluchteling die haar leven in haar land heeft verloren: 'Mag ik een nieuw leven beginnen, hier, bij jullie?'
Ik hoop van wel, en dank jullie wel voor het luisteren.

vluchteling tienerconferentie


Terug