> nieuws

Nieuws

 
13 februari 2020

Jongeren Vredesweekend

tekst: Jildou de Jong
foto's: Janneke Leerink


Op 18 januari verzamelden zo’n vijftien jongeren zich in Dopersduin voor het jaarlijkse Vredesweekend, om terug te kijken op 75 jaar vrijheid. En om vooruit te kijken, naar de vrijheid die voor ons ligt. Om licht te laten schijnen op de jaren van duisternis. Wat is oorlog, wat is vrijheid en hoe gaan we daarmee om?

Op dit vredesweekend zijn bijzondere gasten aanwezig. Adriaan Jesse, Feike van Kamminga, Nelleke van Dunné en Frank Maas kwamen vertellen over de Tweede Wereldoorlog. De eerste drie waren kind toen de vrijheid plaats maakte voor bezetting en onderdrukking. Frank Maas is van de tweede generatie: zijn vader verzette zich tegen de bezetting.  

In kleine groepjes gingen we in gesprek met de gasten. Ze vertelden verhalen over het leven in een tijd van oorlog. Over de bijzondere en angstige momenten, die ze zo levendig vertelden dat het voelde alsof we er bij waren. En over de hele gewone dingen. Hun kinderlevens, hoe ze groeiden terwijl de wereld om hun heen af leek te breken. 

Het waren niet alleen pijnlijke verhalen. In de verhalen van de sprekers overheerste een gevoel van moed en van hoop. Van moeders die de Siecherheidsdienst uitkafferden om hun zonen veilig thuis te krijgen. Van vaders die gratie verleend kregen. Van lichtpuntjes.

Na de indrukwekkende gesprekken was het tijd voor wat reflectie en beweging. We namen afscheid van onze gasten, en onder leiding van dominee Cornelissen wandelden we door de bossen rondom Dopersduin en keken terug op de gesprekken. We praatten na over de indrukken die we hadden opgedaan en de ontmoetingen die hadden plaatsgevonden. 

Ook tijdens de wandeling bleek de brug tussen toen en nu kleiner dan verwacht.  Na een halfuur lopen stuitten we op de gedenksteen voor kamp Schoorl, het eerste internerings- en doorvoerkamp in Nederland. 

Toen de maaltijd gegeten was en de bedden opgemaakt, kwamen we bij elkaar voor het avondprogramma. Want ook in de duisternis is altijd ergens licht. Onder leiding van kunstenares Sjoukje construeerden we bronnen van licht, die we buiten ophingen als een tijdelijke licht installatie. 

Op zondag was het tijd om onze eigen lichtpuntjes te verkennen. We spraken samen over verhalen en personen die voor ons lichtpuntjes zijn, en waar we inspiratie uit halen. En samen stelden we in spelvorm onze eigen Bijbel samen, vol lichtpuntjes uit deze tijd. 

We kijken terug op een inspirerend en ontroerend weekend, vol goede ontmoetingen.

Wil je ook bij een van onze volgende activiteiten zijn? Kijk dan in de jaaragenda op de jongerenpagina. 


Terug