> nieuws

Nieuws

 
18 maart 2019

'Dit weekend ben ik er even niet hoor!'

Het is nog vroeg en de wind suist zachtjes door de bomen. Het huis is nog leeg… Maar met de rust is het snel gedaan wanneer er in de ochtend van 8 maart zo’n 30 kinderen Dopersduin binnen komen banjeren. De Kinderconferentie ‘de rechten van het kind’ is begonnen!

Al tijdens de opening van deze tweede editie blijkt dat de conferentie van 2016, ‘Ik zie… Ik zie…’, een groot succes was. De deelnemers hebben er écht iets van opgestoken: we horen over een plastic verzamelactie op het strand in Italië en een spreekbeurt over de plastic soep (Adriaan, 11 jaar) en zelfs een kinderfeestje met als thema recyclen en duurzaamheid (Famke, 10 jaar).



Dit jaar is het programma opnieuw gevarieerd: met 15 te behandelen kinderrechten wordt het een goedgevuld weekend. Gelukkig zijn de kinderen goed voorbereid: de hoop tassen in de gang wordt steeds hoger en al snel worden de ouders uitgezwaaid. “Dag pap! Dag mam! Dit weekend ben ik er even niet hoor!” Zodra alle kinderen hebben ingecheckt, de kriebels in de buik hebben weggelachen tijdens de gekke fotoshoot met verkleedkleren, de bedden hebben opgemaakt in slaaphuis 1 én kennis hebben gemaakt met hun groepje, verzamelen we in de prachtig versierde kerk.

Van Noord naar Zuid
Daar openen we het weekend officieel met het thema-lied ‘van Noord naar Zuid’. Aan het volume te horen hebben we een enthousiaste groep kinderen binnen – luidkeels zingen ze de woorden mee: “…overal waar je kind’ren vindt. Moslim, Jood, Katholiek of Doopsgeziiiiind… heb je rechten als kind!”

Ondertussen hebben sommigen al een stiekeme blik geworpen op de speciale gast van dit weekend: Dieuwertje Blok. Jazeker, die van het Sinterklaasjournaal, maar… zoals ze zelf al snel aangeeft, bekend van véél meer. Onder andere is ze ambassadrice van ‘Simavi’, een organisatie die zich inzet voor veilig drinkwater op plekken waar kinderen soms wel een halfuur moeten lopen voor water… nog vóór ze op school zijn geweest die dag. Ze spreekt over het project ‘Wandelen voor Water’, waarbij Nederlandse basisschoolkinderen met 6 liter water 6 kilometer wandelen om geld in te zamelen voor dit project. Voor veel kinderen is dit wel een besefmomentje: kraanwater is dus helemaal niet zo vanzelfsprekend.

'Wat is het mooiste pakje wat u ooit heeft gekregen van Sinterklaas?'

Gelukkig hebben we ook nog tijd voor een vragenrondje en daar komen interessante vragen uit, zoals “Wat was het meest bijzondere moment op reis door Tanzania?”, “Wat is het mooiste pakje wat u ooit heeft gekregen van Sinterklaas?”, of “Wat vindt u eigenlijk van Zwarte Piet?” Dieuwertje gaat geen vraag uit de weg en neemt ook nog eens ruim de tijd om met ons allemaal op de foto te gaan!



Recht op zacht toiletpapier
Na een snelle lunch gaat het programma verder. De kinderen mogen kiezen uit vier verschillende workshops: ‘body percussion’ met Sherwin; kinderyoga met Jet; het ‘kinderrechtenspel’ met Ankelien; of een huisje bouwen met Radboud. Kiezen blijkt toch ingewikkeld met zo’n divers aanbod, maar elk kind vindt z’n plekje. Ik ga mee naar het ‘kinderrechtenspel’, waar we echte van neppe kinderrechten onderscheiden. Hoewel we misschien allemaal blij worden van het ‘recht op zacht toiletpapier’, leren we dat dat toch echt geen recht is maar een voorrecht.

De lijm, veren en glitters vliegen in het rond.

Alle kinderen kiezen het recht dat zij het belangrijkst vinden en knutselen dit op een levensgrote tekening van hun lichaam. De kinderen zijn breed geïnteresseerd, met belichaamde rechten variërend van ‘het recht op gezondheidszorg’, of ‘het recht op je eigen geloof’, tot ‘het recht op bescherming tegen oorlog en geweld’. De lijm, veren en glitters vliegen in het rond en een pauze is dan ook welverdiend. We hoeven ons gelukkig niet te vervelen, want buiten ligt het ‘Masterpeace-hinkelpad’ al klaar, waarboven de drone van Jurjen rondjes vliegt voor de ‘aftermovie’.


Het volgende onderdeel waar ik aan mee doe is de workshop ‘body percussion’ door Sherwin, die werkt voor ‘Musicians Without Borders’. Deze organisatie maakt gebruik van de kracht van muziek om de wonden van oorlog en conflict te helen en bruggen te bouwen tussen mensen. We leren dat je voor muziek weinig nodig hebt, alleen met je lichaam kun je al trommelen op je knieën, stampen met je voeten en ritmes verzinnen voor een goede beat. Muziek ontspant en brengt samen en met de deuntjes nog in ons lijf verlaten we het kerkje om lekker te gaan eten. Patat móet op het menu staan volgens de tweelingzussen Sibrich en Elbrich (9 jaar), “want dat is altijd zo.” De dames hebben gelijk. Yes!

Kaartjes van hoop
Na het eten schrijven we Amnesty International ‘kaartjes van hoop’ voor gedetineerden in het buitenland en wordt het nog lastig kiezen. Gaan we nu met Kalle en Marijne mee het bos in voor het ‘het leven is oneerlijk-spel’? Gaan we met Radboud het gebouwde huisje beschilderen? Of zakken we lekker even onderuit voor de Disney-film ‘Brave’? Voor mij is de keus snel gemaakt – ik plof lekker op een zitzak tussen een hoopje kinderen en geniet van de film. Wat een dag vol energie en enthousiasme.

Nog één belangrijk onderdeel voordat we naar bed gaan staat op de planning: een avondsluiting in het door-natuur-omringde kerkje. In een donkere ruimte flikkeren tientallen kaarsjes en zingen we zachtjes “Shalom chaverim”, wat zoiets betekent als ‘Hallo, jij daar, vriend’. In ons groepje kijken we elkaar stuk voor stuk in de ogen en benoemen we iets dat overeenkomt, want zoals de rabbi in Essemie’s verhaal zegt: “Als je in het gezicht van een mens kunt kijken en daarin je zuster of broeder ziet, dan weet je wanneer de nacht voorbij is en de dag begint.” Wij hier, wij allemaal, zijn gelijk.



Met de drukte van de dag achter ons, maar met de stilte van de nacht in het vooruitzicht [na een paar keetmomentjes natuurlijk] vallen we allemaal heerlijk in slaap. Wat was dit een mooi weekend.

Meer foto's zijn te zien op Facebook: klik hier.


Dit weekend kwam mede tot stand dankzij de inzet en ondersteuning van: Stichting Dowilvo, Algemene Doopsgezinde Sociëteit, Doopsgezind WereldWerk, Doopsgezind Amsterdam, Musicians without Borders, MasterPeace, Je Weet Zelf, Unicef Kinderrechten Filmfestival en Amnesty International.


Terug