> nieuws

Nieuws

 
14 januari 2019

Een persoonlijke reactie van Han Cuperus

Met verbijstering en stomheid geslagen las ik afgelopen maandag dat 250 Nederlandse predikanten en prominenten mensen uitsluiten van God’s Liefde. De mannenbroeders onderschrijven de vertaalde Nashville-verklaring die beweerd dat LHBTI’ers tegen 'God’s wil' leven.

Nu stoor ik mij sowieso aan mensen die menen te weten wat en hoe de wil van God is. Maar als daarin anderen worden uitgesloten van Zijn Liefde, druist dat tegen alles in waar ik voor sta. Met in gedachten: 'Wie zwijgt stemt toe', kan ik als christen dus niet zwijgen. Waarbij ik tevens door mensen van buiten de kerk bevraagd word hoe ik mij als predikant verhoud tot deze verklaring.

Behalve door me te distantiëren ven de tekst zijn woorden voor mij eigenlijk niet voldoende om de verklaring af te wijzen. Het gegeven dat binnen de christelijke kerk, waar ik op mijn manier onderdeel van ben, de fundamentele afwijzing van LHBTI’ers wordt erkend en uitgedragen is voor mij onacceptabel. Ik geloof dat mensen in al hun verscheidenheid gelijkwaardig zijn. Dat een christelijke gemeenschap erop gericht is dat iedereen zich in alle kwetsbaarheid veilig mag weten, op grond van wie hij/zij is. Een plek waar ieder mens onvoorwaardelijk opgenomen wordt en zich vrijmoedig kan inzetten om vrede zichtbaar te maken. Daarin worden mensen niet langer liefdeloos afgerekend op afkomst, kleur, geaardheid of status. Ik geloof dat mensen, met hun onderlinge verschillen, elkaar in de geloofsverbondenheid kunnen versterken, ondersteunen, stimuleren en verstaan.

Dat de christelijke gemeente waar ik onderdeel van ben openstaat voor iedereen ervaar ik als een Godsgeschenk. Een geloofsgemeenschap waar ik opgevangen word als ik struikel of val. De plek waar ik mijn geloof kan belijden en kan scherpen. Een omgeving waar ik veilig met de ander van mening kan verschillen zonder dat wij ons van elkaar verwijderen. Het helpt mij niet in de valkuil te stappen om de ander met een andere opvatting af te wijzen, maar hem of haar als mens te blijven waarderen. Waarbij ik me o.a. laat voeden door de gezongen woorden:

God, schenk ons de kracht dicht bij U te blijven,
dan zal ons geen macht uit elkander drijven.
Zijn wij in U één, samen op Uw wegen
dan wordt ons tot zegen lachen en geween.

Niemand kan alleen, Heer, uw zegen dragen:
zegen drijft ons heen naar wie vrede vragen.
Wat Gij schenkt wordt meer naar gelang wij delen,
horen, helpen, helen, - vruchtbaar in de Heer.

(lied 418 vers 1 en 2 uit het Liedboek, zingen en bidden in huis en kerk)

Han Cuperus


Terug
  Meer informatie   Facebook   Twitter   Instagram   ANBI-register
 
  contact maandblad privacy
  routebeschrijving nieuwsbrief disclaimer
  veelgestelde vragen inloggen  colofon
     
   
  © 2019 Doopsgezind.nl