> dachtergronden.php?nr=46244&stuurdoor

Achtergrond

 
27 januari 2020

Vensters van de ziel

Tekst: Annelies Soomers 
Fotografie: Arthur Robert-Bogard via Pixabay 

Als Gertjaap Kardol de liederen uit het liedboek op de piano begeleidt, bijvoorbeeld in de doopsgezinde gemeente te Zeist, dan zie je opeens vóór je wat je zingt. 

Hoe de steppe gaat bloeien, rotsen opengaan, water gaat tintelen en beken omlaag schieten van de bergen. Waar je anders alleen de woorden leest en op de noten let, word je nu als vanzelf meegevoerd in de muziek en hoor en zie je tegelijk wat je zingt. Het lijkt wel of Gertjaap als een muzikale herder voor de gemeente uitgaat en hen door de liederen leidt.  

Hoe komt dat? Misschien doordat Gertjaap muziek ziet ‘als een taal, letterlijk, alsof er een verhaal klinkt. Mijn stijl is verhalend.’ Misschien komt het ook door zijn dubbele achtergrond: ‘Ik heb eerst muziektherapie gestudeerd en ben later overgestapt op een studie theologie. Ik ben theoloog.’

De muziektherapie zal ongetwijfeld hebben bijgedragen aan zijn vermogen om mensen te verbinden met muziek en met elkaar. Hij weet mensen niet alleen te raken en te ontroeren, maar zijn muziek is ook helend. Niet voor niets ontving Gertjaap Kardol in 2018 de vredesduif van de gemeente Zeist. Hij was daarvoor genomineerd vanwege zijn toewijding aan de multiculturele samenleving, zijn ontmoetingen met vluchtelingen en zijn pastorale zorg voor mensen. 

Als theoloog herkent hij bovendien de bijbelse en diepere betekenis van veel kerkliederen. Hij begrijpt wat er staat en dat klinkt door in de manier waarop hij speelt. Zijn muzikale talent kwam al vroeg aan het licht: ‘Als kind ontdekte ik dat ik gemakkelijk liedjes kon naspelen. Dus kreeg ik les, eerst orgel, later piano. Ik heb niet zozeer een liefde voor pianomuziek, maar meer voor muziek in het algemeen.’ 

Gertjaap werd blind toen hij nog heel klein was. Daardoor heeft hij een geheel eigen manier ontwikkeld om zich voor te bereiden op een viering: ‘Liederen die mij onbekend zijn, leer ik door te luisteren naar een midi file waarin de melodie klinkt. Mede aan de hand van de tekst zet ik daar harmonieën onder.’ Zelf muziek componeren doet hij niet, wel improviseert hij graag: ‘Na de overweging is er vaak muziek. Ik speel bij wijze van improvisatie in op wat de voorganger in de overweging gezegd heeft.’ 

Gertjaap ambieerde geen carrière in de muziek, maar probeert ‘via muziek een verbindende factor te zijn. Wanneer dat lukt ben ik blij. Muziek is voor mij in die zin een venster van de ziel, dat ik de noten als middel zie. Via de noten zie ik als het ware het venster van de ziel van een componist. Deze noten kunnen ook iets zeggen over het venster van mijn ziel. Maar muziek is maar een deel van mij. Een ontmoeting met iemand is net zo belangrijk. Wanneer deze ‘echt’ is, ziet de ander mijn venster en ik het venster van de ander.’

Dit artikel verscheen eerder in Doopsgezind Plus editie november/december.

Om het blad in te zien klik hier


Terug